Tegnieke en wenke

Teken grondbeginsels: modelleer vliegtuie

Teken grondbeginsels: modelleer vliegtuie

Voorwerpe lyk oortuigend as 'n tekenaar die vorm korrek modelleer. Hier neem ons dit stap vir stap om akkuraatheid en 'n soliede basis te verseker.

deur Jon deMartin

Elke kunstenaar wil die modellering van vorm bemeester deur waarde te gebruik om 'n derde dimensie in 'n tekening te skep, dus laat ons kyk na hierdie fundamentele taak. Die vlak oppervlaktes van die kubus is maklik om te teken en te modelleer omdat dit helder en ondubbelsinnig is - kubusse het nie verwarrende oppervlakonreëlmatighede of veranderinge aan plaaslike kleur of tekstuur nie. Die oppervlaktes van die natuur is meestal geboë, maar mensgemaakte voorwerpe is dikwels plat, soos in mure, tafelblaaie en geboue. Boonop is lig en skaduwee sigbaar op 'n kubus as op 'n geboë oppervlak.

Die bekende onderwyser en illustreerder Frank Reilly het eenmaal gesê: 'Wat u op 'n eenvoudige vorm soos 'n kubus of 'n bol sal leer, kan op 'n kop, figuur of landskap toegepas word. Dit sal u help om die driedimensionele redenering van die natuur te sien. Dit sal u help om u geheue en u kreatiewe pogings te haal. Waardes ten opsigte van lig en skaduwee moet verstaan ​​word as 'n weerspieëling van die natuur voordat dit gesien kan word as 'n persoonlike verklaring van die natuur. Dit moet eerstens en laaste deur die waarnemer duidelik verstaan ​​word. ”

Dit is raadsaam om oefen om platwaardes te maak voordat dit beoordeel word. 'N Platwaarde-massa word geproduseer deur eweredige strepe parallel te trek en aan mekaar te raak om 'n plat en egalige massa te vorm. Donker waardes word gemaak deur verhoogde druk, en ligwaardes deur druk te verlaag. Moenie grafiet vleis nie - skaduagtige gebiede wat gesmeer is, het 'n blink voorkoms. Probeer lukraak en ongelyke druk op opeenvolgende beroertes vermy wanneer u 'n gegradeerde gebied skep.

Illustrasie 1
Drie eenvoudige voorbeelde van waardes: ligte, middelste en donker kleure.

Illustrasie 1 toon drie voorbeelde van waarde — ligte, middelste en donker kleure. Probeer om hierdie plat waardes weer te gee, en gaan dan aan om 'n waardeskaal aan te pak. Illustrasie 2 toon 'n waardeskaal wat verdeel is in sewe graderings tussen swart en wit. Die doel is om 'n skaal te skep van die donkerste donkerte tot die wit van die papier en om die graderings so eweredig moontlik te maak. Lig potlood in nege ewewydige ruimtes 'n duim van mekaar en nommer dit onder van links na regs. Waarde nr. 1 is links van links swart, met waardes wat verlig tot nr. 9, die wit van die papier. Die waardeskaal in hierdie illustrasie is gemaak met 'n sagte potlood vir die donkerder waardes, 'n medium potlood vir die middelwaardes en 'n harde potlood vir die ligwaardes. Daar is verskillende maniere om te bepaal of die waardes eweredig beoordeel word. Die waardes moet glad verloop sonder duidelike spronge. Die kontras aan die rande moet dwarsdeur die skaal dieselfde vertoon. As u twyfel, isoleer enige drie opeenvolgende waardes en maak seker dat die waarde in die middel nie meer na die een aangrensende waarde of die ander leun nie. Hou in gedagte dat die waardeskaal van die kunstenaar baie nouer is as wat 'n mens in die natuur sien, want die wit van die papier is nêrens so helder soos die son nie, en die swart potlood is nie so donker soos die binnekant van 'n swart fluweeldoos nie.

Illustrasie 2
'N Waardeskaal met sewe graderings, met nommer 1 wat die donkerste swart voorstel wat deur 'n
grafietpotlood en nr. 9 wat die wit van die papier voorstel, plus sewe graderings tussenin.

Voordat hy in skadu gaan, moet 'n tekenaar seker wees dat die buitelyne van die voorwerp korrek geteken is en dat die lineêre perspektief in die komposisie akkuraat is. Sodra u die verhouding van die vorm en die skaduvorms van die voorwerp in verhouding tot die ligte oplos, kan u u verstand bevry om op die modellering (skadu) te fokus.

Om te oefen, beveel ek aan dat u 'n wit of liggrys kubus kry met gladde oppervlaktes, nie kleiner as drie of vier duim hoog nie. Verlig die kubus met behulp van 'n enkele ligbron, natuurlik of kunsmatig, van links links met die een kant van die kubus heeltemal in die skadu. Die grond onder die kubus moet neutraal van middel tot donkergrys wees en moet nie 'n blink oppervlak hê nie. Ideaal gesproke kan 'n neutrale middelgrys agtergrond op 'n betreklike kort afstand agter die voorwerp geplaas word.

Berei vervolgens 'n uiteensetting van die kontoerlyne en die rande van die belangrikste vliegtuie voor. Hou u lyne so lig as moontlik, sodat dit nie inmeng met die waardes wat u gaan modelleer nie. As hulle te donker is, lig die lyne met 'n geknoeide uitveër totdat hulle net 'n riglyn is vir die skadu. Nadat u die buitelyn getrek het wat die vorm vorm, teken u die skaduwee wat die algehele lig van die algehele skaduwee verdeel. Eerste massa in die skaduwee met 'n waarde wat ligter is as wat u op die kubus sien - hierdie eerste fase is slegs 'n voorbereidende fase vir modellering, en met u ligte aanraking kan u regstellings maak voordat u die tekening na afwerking stoot.

Deur u waardeskaal te gebruik om die verhouding tussen u ligste lig en die donkerste donkerder te bepaal, kan u al u waardes tussenin in verband bring. Moet nooit as vanselfsprekend aanvaar dat die waardes wat u in die natuur waarneem, in een van die vierkante op u waardeskaal sal val nie. Die waardeskaal is slegs ontwerp om u 'n verwysingspunt te gee sodat u 'n beter waardevergelyking kan tref. Vergelyk u waardes in die lig met u skaduwees voortdurend. Trek eers jou skaduwees in en bou geleidelik die waardes in plat gebiede op soos die tekening ontwikkel.

Illustrasie 3
Deur die uitkykpunt van die kyker te verander, kan twee vlakke van die kubus wys,
soos aangetoon in die tweede ry.

U kan sien dat die gedeelte van die skaduwee-vlak wat die naaste aan die lig is, donkerder sal lyk as die ander gebiede van dieselfde skaduwee. Dit word die kontraswet genoem in Michel Eugène Chevreul se boek uit die 19de eeu The Principles of Harmony and Contrast of Colour and They Applications to the Arts. Hy het geskryf, "Die skaduwees op voorwerpe is sterker naaste aan die oog, en dit neem af in sterkte en intensiteit in verhouding tot hul afstand." Dit is die eerste reël van lugperspektief, wat ook op 'n plaaslike toestand van toepassing kan wees. Dit kan waargeneem word op die illustrasie van die waardeskaal waar die donkerste deel van elke waarde aan die rand lyk waar dit aan die ligter waarde voldoen. Met ander woorde, die kontras lyk groter waar die rande bymekaarkom.

Illustrasie 4
Hier sien die uitkykpunt die rand van twee vlakke van die kubus.
In die tweede ry is die uitkykpunt van onder.

Oefen om kubusse in verskillende perspektiewe onder dieselfde ligtoestand te teken om te ondersoek hoe die veranderinge van vliegtuie die waardes dramaties beïnvloed. Illustrasies 3, 4 en 5 toon ses rye kubusse, gelewer in beide lyn en waarde, vanaf verskillende uitkykpunte. Die kubusse aan die linkerkant is met net lyne getrek, maar lees volumetries omdat dit die skeiding van die binnevlaklyn openbaar. Die kubusse aan die regterkant lees volumetries vanweë hul waardeverhoudinge. Onthou, in modelleringsvorm is vlak en waarde sinoniem (of onderling verwant). Die eerste ry van Illustrasie 3 toon slegs een vlak en waarde omdat die oog direk na die middel van die kubus kyk. In die tweede ry kyk die oog van bo af, met twee vlakke: bo en voor.

Illustrasie 5
Drie vliegtuie is vanaf hierdie uitkykpunt sigbaar: bo, voor en regs. Dit is die meeste
'n uitdaging vir sienings — en die een wat die meeste ooreenstem met die oriëntasie van die menslike hoof.

In Illustrasie 4 toon die eerste ry twee vliegtuie wat by die hoeke bymekaarkom. Die tweede ry is die keersy van die tweede ry in Illustrasie 3; die oog kyk nou van onder af met twee vlakke: onder en voor. Illustrasie 5 toon drie vliegtuie: bo, voor en regs. Die kubus in die onderste ry word gekantel, gekantel en gedraai en verdwyn na 'n valse horison. Dit is die uitdagendste van alle sienings, en dit is soortgelyk aan wat 'n tekenaar in die gesig staar as hy 'n menslike kop uitbeeld. Al die ander kubusse in hierdie illustrasies verdwyn na 'n regte horison. Die skema in Illustrasie 6 toon die verskillende vlakveranderings.

Illustrasie 7
deur Jon deMartin, grafiet, 18 x 12.
'N Vooraansig van die Kubusman, gebaseer op 'n
beeldhouwerk deur Eliot Goldfinger.

Die vermoë om vliegtuie te identifiseer is uiters belangrik vir die vorm van modellering. Die figure van die Kubusman in Illustrasies 7, 8 en 9 toon duidelik hoe die vlak van waardes die impakwaardes beïnvloed. In Illustrasie 7 is die vooraansig, die reghoekige blok, wat die ribbekas is, lig omdat dit 'n boonste vlak is, en die bekken donkerder omdat dit 'n ondervlak is. Om hierdie konsep van vliegtuigrigtings te versterk, moet die kunstenaar die houding vanuit verskillende sienings waarneem. Byvoorbeeld, Illustrasie 8 wys die syaansig wat in lyn getrek is en dui die aanwysings van die vliegtuie duidelik aan. Let op dat die ribbekas in die agteraansig in Illustrasie 9 donkerder is omdat dit onder gaan, en die bekken ligter is omdat dit 'n boonste vlak is - die teenoorgestelde van die vooraansig in Illustrasie 7.

Illustrasie 8
deur Jon deMartin, grafiet, 18 x 12.
'N Sy-aansig van die Kubusman.

Illustrasie 9
deur Jon deMartin, grafiet, 18 x 12.
Die agterkant van die Kubusman. Let op hoe die
ribbekas is donkerder omdat dit ondergaan, en
die bekken is ligter omdat dit 'n topvlak is —
die keersy van die vooraansig in Illustrasie 7.

Tot dusver het ons gepraat oor waardes wat van bo na onder loop. In die vooraansig in Illustrasie 7, kan u ook vliegtuigveranderings van kant tot kant sien. Die regterbobeen se voorste vlak wys na die kyker, en die linkerkant word na buite gedraai en word 'n sy-regtervlak. Let op hoe vliegtuie wat na die kant toe verdonker. (Sien illustrasie 6.)

Illustrasie 6
Die vliegtuigveranderinge word geskep deur hierdie uitkykpunt.

Deur eenvoudige voorwerpe te teken, kan 'n kunstenaar die basiese begrippe bemeester. Deur baba-stappe te neem in die rigting van wat die natuur ons wys, kan ons voortbou op 'n seker en soliede basis wat ons sal help om beter kunstenaars te word, sodat ons ons visies oor die visuele wêreld kan uitdruk.

Materiaal om met waardes te modelleer

'N Grafietpotlood is die eenvoudigste, mees direkte en waardevolste kunsinstrument. Dit is 'n uitstekende hulpmiddel om lyne te teken en skaduwee te vul. Dit is basies 'n lynmedium eerder as 'n breë oppervlakte of plat medium, en dit kan sketse of noukeuriger gebruik word. As 'n grafietpotlood egter te swaar gebruik word, sal dit 'n blink voorkoms in 'n mens se kunswerke gee, en dit sal vatbaar wees vir vlekke. Harde potlode breek gewoonlik as dit te swaar gedruk word in 'n poging om 'n donker streep te vorm. Donker lyne en skaduwees moet eerder met sagte potlode getrek word, wat nie groot druk verg nie. Gebruik 'n skerp potloodpunt. Wat oppervlak betref, is die fyner korrel papier beter om grafiet te vorm; ruwe papiere lewer 'n growwe, korrelige voorkoms.

As ek potlode verslyp, verkies ek 'n skeermeslem wat ek gebruik om die hout rondom die potloodpunt af te skeer. Ek draai die potlood stadig tussen my vingers met lang skeerlope sodat my potlood 'n lang, skerp punt het. Op hierdie manier kan my lyne skerp wees en lank duur voordat ek weer moet opknap.

Hout- of koolstofpotlode kan verkieslik wees bo grafietpotlode, omdat hulle nie 'n glans agterlaat nie, en hulle kan donkerder dwerke as grafiet lewer. Die nadeel is dat hulle minder beheerbaar is, maar dit kan met oefen oorkom word.

'N Gekweekte uitveër is miskien die beste uitveër om te gebruik as u met grafiet of houtskool werk. Dit kan so gevorm word dat dit klein gebiede bereik sonder om die res van die tekening te beïnvloed, en dit sal potloodmerke verwyder sonder om die oppervlak van die papier te versteur.


Kyk die video: Racism, School Desegregation Laws and the Civil Rights Movement in the United States (Junie 2021).